Namens de ULMWP en het Papoea-volk veroordeel ik de moord op een Papoea en de vernederende arrestatie van twee Papoea’s in Yahukimo.
Na de moord op TPNPB-strijder Okniel Giban door Indonesische soldaten afgelopen vrijdag, arresteerde, martelde en poseerde het leger voor trofeefoto’s met twee onschuldige jongens van 15 jaar oud. Zoals altijd beweerde Indonesië dat de tieners TPNPB-leden waren – een bewering die nadrukkelijk werd ontkend door de TPNPB zelf. Indonesië heeft een lange geschiedenis van liegen over de affiliaties van onschuldige Papoea’s die ze hebben gemarteld of vermoord. Als elke Papoea, ongeacht leeftijd of geslacht, als een ’terrorist’ kan worden bestempeld, kan elke Papoea worden gedood als een terrorist.
De wereld moet aandacht besteden aan deze gruweldaad. Het martelen van kinderen is een van de ernstigste misdaden die mogelijk zijn volgens het internationaal recht. In West-Papoea is marteling zo gewoon dat het door geleerden wordt beschreven als een “wijze van bestuur” die is ontworpen om ons rechtmatig verzet te onderdrukken.
Indonesië heeft herhaaldelijk laten zien dat ze zich opzettelijk richten op de nieuwe generatie van West-Papoea’s. Dit is een kritiek moment om te reflecteren op de moord op de 12-jarige Enius Tabuni, op het bloedbad in Paniai, op het bloedbad van 2020 onder schoolkinderen in Puncak, op de vele duizenden Papoea-kinderen die de primaire slachtoffers zijn geweest van de interne verplaatsingscrisis die ons de afgelopen zes jaar heeft getroffen. Dit is niet anders dan wat er gebeurt in andere delen van de wereld, waar kinderen steeds vaker het doelwit zijn van bezettende legers. Door jonge West-Papoea’s te arresteren, martelen en doden, hoopt Indonesië onze geest te breken en onze zaak te vernietigen. Maar de nieuwe generatie is gefocust en vastberaden, en zal zich niet laten afschrikken in hun streven naar bevrijding.
Na de arrestatie van de jongens nam Indonesië foto’s met de twee jongens, waarop een soldaat grijnst terwijl zijn slachtoffers met hun gezicht naar beneden in de modder liggen. Deze ’trofee foto’s’ zijn een veelvoorkomend kenmerk van de Indonesische bezetting. Het lijk van vrijheidsstrijder Yustinus Murib werd op deze manier bespot, evenals de onschuldige boer Wendiman Wonda.
Deze foto’s leggen de diepgewortelde racisme bloot die aan de basis ligt van de Indonesische bezetting van West-Papoea. Door te poseren met gemartelde kinderen laten deze soldaten zien dat ze hen niet als volledig menselijk beschouwen. De soldaten zijn zelf jong, nauwelijks volwassen. Ze zijn door het Indonesische systeem geleerd om West-Papoea’s te zien als ‘apen’ of ‘gewapende criminelen’. Racisme vormt een sleutelaspect van de militaire cultuur van Indonesië in West-Papoea. Het is de verborgen drijvende kracht achter de genocide in Indonesië, die de moord op West-Papoease mannen, vrouwen en kinderen rechtvaardigt en aanstuurt. Alle West-Papoea’s vrezen dat dit alleen maar erger zal worden met de verkiezing van de genocidale crimineel Prabowo Subianto.
Deze afschuwelijke foto’s tonen ook aan hoe de wereld heeft gefaald om actie te ondernemen voor West-Papoea. Indonesische soldaten voelen zich in staat om met totale straffeloosheid te handelen in West-Papoea omdat ze niet gestraft worden voor hun misdaden. Ondanks dat meer dan 100 landen hebben opgeroepen tot toegang voor de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN om onderzoek te doen in West-Papoea, heeft Indonesië dit bezoek al meer dan 6 jaar geweigerd. Alle lidstaten van de VN, of ze nu in de Stille Oceaan, Afrika of Europa zijn, moeten meer doen om Indonesië te dwingen West-Papoea open te stellen voor de ogen van de wereld, zowel door de VN toe te laten als door het verbod op buitenlandse en binnenlandse journalistiek op te heffen.
Zolang dit niet gebeurt, zullen Papoea kinderen gemarteld en gedood blijven worden zonder consequenties.
Benny Wenda
President
ULMWP
Bron: https://www.ulmwp.org/benny-wenda-indonesian-racism-on-display-in-yahukimo-torture-incident
